Tekst en foto's: Karin Brussaard

Ieder jaar komt dezelfde vraag weer boven. Doe ik mee met het NK of niet? Waarom zou ik meedoen? Wat levert het me op? Eeuwige roem als ik win? Hmmm, klinkt aantrekkelijk! Waarom niet meedoen? Het scheelt me een hoop stress. Jaren geleden heb ik meegedaan aan een soortgelijke "live"-wedstrijd, maar zat meer op het toilet dan dat ik in het water lag! Aan de andere kant, ik ben nu jaren verder en weet wat ik kan... Bovendien heb ik een duidelijke visie op hoe je het NK zou moeten voorbereiden en kunnen winnen. Hmmm, toch meedoen dan maar? Bij het idee alleen al krijg ik het Spaans benauwd en ren spontaan naar het toilet.

Het lot heeft mij gered! Tijdens mijn laatste begeleide fotoreis (Photo Experience in de Filippijnen) kom ik aan de praat met één van mijn cursisten, Jos Broere. Hij stelt mij dezelfde vraag. De twijfel komt direct weer boven. Toch maar meedoen of niet? Met het WK in eigen land is eeuwige roem nog dichterbij... NEE, ik ga het niet doen! Ik vertel hem waarom ik nooit meedoe, maar ik vertel hem ook mijn duidelijke visie op het NK. Voordat ik er erg in heb, bied ik hem op zijn Karin's, spontaan aan om hem wel even te coachen richting en tijdens het NK. Jos gaat hier gretig op in en 's avonds in mijn bed vraag ik me af waar ik in hemelsnaam aan begonnen ben.


Ik vraag me af of Jos er klaar voor is om mee te doen aan het NK.

Jos is een enthousiaste fotograaf en heeft het afgelopen jaar een enorme groei doorgemaakt, maar of hij er klaar voor is? Macro en visportret moeten lukken, maar groothoek of nog moeilijker: groothoek met model is een categorie waarin hij nog te veel leren heeft.... Ik bespreek de volgende dag mijn twijfels met hem, maar biedt hem ook aan om samen hieraan te gaan werken en leen per direct mijn fisheye lens en mijn vaste model Linda aan hem uit en onze voorbereiding voor het NK 2013 is begonnen!

Nederlands Kampioen
's Avonds bespreken we direct het resultaat. Kleuren en compositie zijn best ok, belichting kan veel beter. Met de nodige aanwijzingen gaat hij direct gretig aan de slag en ik zie hem per dag groeien. Aan het eind vd reis vertel ik Jos wat mijn doel is: Hij moet dit jaar of volgend jaar Nederlands kampioen worden, voor minder doen we het niet. Ik zie Jos even slikken en hij zegt dan voorzichtig dat hij ervoor gaat. Gedurende de wintermaanden duikt Jos volop in Nederland om vervolgens via de mail de resultaten weer met elkaar te bespreken. Jos geeft aan dat hij het lastig vindt om zijn flitsers goed te positioneren met de fisheye lens. Een week later liggen we samen in het ijskoude water om dit te oefenen en dat terwijl ik uit principe geen winterduiker ben. Je moet er wat voor over hebben...

Vanaf een maand voor het NK duikt Jos wekelijks met Linda om te oefenen voor de groothoekfoto met model. De omstandigheden zijn verre van ideaal, maar ik overtuig Jos ervan dat het alleen maar beter kan worden. Ons plan krijgt steeds meer vorm. In iedere categorie hebben we helder wat en hoe Jos de dingen moet gaan fotograferen. We laten niets aan het lot over, want dat is mijn visie op deelnemen aan het NK: de foto's die je op de wedstrijddag wilt maken, moet je kunnen dromen. We gaan niet op zoek naar bijzondere beesten, maar we gaan voor zekerheid. Iedere keer wanneer Jos te moeilijk wil gaan denken en onmogelijke foto's bedenkt, hamer ik erop dat hij niet iedere categorie hoeft te winnen. Wanneer je gemiddeld derde per categorie wordt, ben je Nederlands Kampioen. Je kunt het je niet veroorloven om in één categorie slecht te scoren. Daar verlies je het NK op! Beter is dus ervoor te zorgen dat alle foto's van goede kwaliteit zijn en te gaan voor een resultaat waarbij je niets aan het toeval over laat. Kom je dan toch iets bijzonders tegen, dan kun je altijd proberen om daar een mooie foto van te maken.


De foto's die je op de wedstrijddag wilt maken, moet je kunnen dromen.

Dag des Oordeels
De wedstrijd komt dichterbij en het plan van Jos krijgt steeds meer vorm. Hij heeft een draaiboek gemaakt met daarin exact uitgeschreven wat te doen inclusief de voorbeeldfoto's met de daarbij behorende instellingen die hij op de wedstrijddagen moet gaan maken. De zaterdag voor de eerste wedstrijddag is de generale repetitie. We volgen hetzelfde plan als die van de wedstrijddag en we zijn opvallend vroeg klaar. Is dit een goed teken of niet? Je moet toch juist een slechte generale hebben? 's Avonds bespreken we de laatste resultaten en onze plannen nog één keer door. Jos is er klaar voor! Ik probeer hem gerust te stellen dat hij niet per se dit jaar Nederlands Kampioen hoeft te worden. Volgend jaar kan ook nog hoor...

Op de eerste wedstrijddag hebben we groothoek en groothoek met model gepland. De wind is harder dan ooit: windkracht 7 en totaal uit de verkeerde hoek. Even twijfel ik om Jos van zijn plan af te laten wijken, maar we gaan zoals gepland aan de slag. Ik ben overigens de rust zelve: geen spanning en geen toilet! Jos heeft een gezonde spanning! De gewone groothoekfoto kan Jos dromen, hij weet exact wat hij moet doen en binnen een uur is de foto gemaakt en naar onze zin. We besluiten om vanwege de wind qua locatie iets uit te wijken voor de groothoek met model. Dat maakt op zich niet uit, want ze zijn op elkaar ingespeeld en weten allebei wat ze moeten doen.


Ik blijf op de kant, want wanneer ik mee zou gaan, wil ik me ermee bemoeien en dat is nou net niet de bedoeling.

Ik blijf op de kant, want wanneer ik mee zou gaan, wil ik me ermee bemoeien en dat is nou net niet de bedoeling. Het moet Jos zijn foto zijn. Jos en Linda komen een paar keer boven om advies te vragen en gaan met mijn aanwijzingen weer aan de slag. Jos is naderhand niet tevreden. Ik wijs hem er weer op dat het geen winnende foto hoeft te zijn en zolang de rest ook goed is, maakt hij kans om Nederlands Kampioen te worden. We overleggen wat te doen en besluiten om het wat groothoek betreft hierbij te laten en gaan, gezien de ruime tijd die we nog hebben, voor het visportret. Jos weet ook hier wat te doen en waar we naar op zoek moeten. Afgesproken is om geen grondel op de foto te zetten onder geen enkel beding, die zien we ieder jaar tijdens de uitslag voorbij komen. Doel is een andere vis, waarbij Jos exact weet welke vissen hiervoor in aanmerking komen en hoe ze te fotograferen.

Linda blijft dit keer aan de kant en ik zwem met Jos mee. Al snel hebben we de vissensoort die we zoeken en Jos fotografeert er lekker op los. Ik zoek ondertussen verder naar nog meer fotomodellen en mijn hart slaat zes keer over wanneer ik zie wat ik zie. Ik gebaar Jos te komen en ook hij weet niet hoe hij het heeft en begint als een gek te fotograferen. Ik gebaar hem even tot rust te komen en het stof wat we in ons enthousiasme gemaakt hebben te laten zakken. Jos gebruikt dit moment om zijn foto's even terug te kijken, herpakt zich en gaat vervolgens weer vanuit rust fotograferen. Dit is pas een kadootje! Gillend komen we samen boven en Linda baalt als een stekker dat ze er niet bij was.

Afmaken
Om vier uur die dag levert Jos zijn foto's in en we maken samen het plan voor de komende wedstrijddag. Het toeval wil dat één van de foto's die wij als macrofoto bedacht hadden voldoet voor het thema wat dit jaar gekozen is in de categorie creatief: tegenlicht. Jos is opgelucht en weet wat hij op de tweede wedstrijddag te doen heeft: afmaken wat hij de eerste wedstrijddag heeft ingezet. Echter nu zonder mij op de wedstrijddag, want ik ben voor Duiken naar Sardinië voor een reisreportage. Het weekend ervoor oefent Jos nogmaals de geplande foto's en via de mail stuur ik Jos bij.

Tijdens de tweede wedstrijddag ben ik meer gespannen dan de eerste. Weet Jos wat hij moet doen? Wat als het hem niet lukt wat we willen? Hoe kan ik hem op afstand helpen? Zelfs als ik zelf aan het fotograferen ben denk ik aan hem. Het moet niet gekker worden. Om half drie die dag hebben we contact met elkaar via de mail en Whats App. De tegenlichtopname is gelukt, maar de macro-opname is het net niet. Jos dacht klaar te zijn, maar gaat op mijn advies en met de laatste aanwijzingen het water weer in. Om half zes krijg ik een berichtje dat het beter gelukt is. Ik haal opgelucht adem en schenk een wijntje in. Het NK zit erop.

 Later die week overleggen we samen nog even welke foto's ingeleverd worden en nu is het grote wachten begonnen! Jos heeft gedaan wat hij moest doen. Ik ben in ieder geval enorm trots op wat hij gepresteerd heeft. De vraag is wat anderen gedaan hebben en of de foto's van Jos voldoende zijn om Nederlands Kampioen te worden. We hebben sowieso volgend jaar nog een herkansing om ons doel te bereiken!